Sardina

Sukaldaritza tradizionala

Arrain urdina da sardina, eta askotariko sukaldaritza-prestaketak egiteko balio du.

Neurriaren arabera, egokiagoa izan daiteke prestakin batzuetarako edo besteetarako. Oso txikiak badira, ezin hobeak izaten dira hezurrak kendu ondoren, nahaskietan edo tortilletan.

Tamainako aleak oso ondo egokitzen dira arrautzaztatuetara, frijituetara edo baratxuriarekin egindako prestakinetara.

Handienak, txingarretan edo plantxan.

Antxoari dagokionez, antxoa fresko kontsumitzeko errezeta oso ezagun eta landua da antxoa antxoadeduna: purea, baratxuria eta oliba olioarekin batera, ogi txigortuaren xerratan igurtzita zerbitzatzen dena.

Galizian, antxoa-enpanadak aurki ditzakegu, eta gozo-gozoak dira.

Bitxikeriak

"Sardinako kostetan", gaur egungo Sardiniako uhartean, espezie oso ugaria izan zelako jarri diote arrain horri izena.

Nola prestatu

Sardina da gehien kontsumitzen den arrain urdinetako bat. Bere haragia oso zaporetsua eta koipetsua da, tonu ilun samarrekoa. Oro har, fresko jaten da, osorik edo xerratan, ale handien kasuan. Jan daitekeen portzentajea % 52koa da. Era berean, gazia, "sardina zaharra" eta kontserban merkaturatzen da.

Freskoa da, eta sukaldaritzako prestakin ugari onartzen ditu. Parrillan erreta, osorik kozinatzen da, buruarekin eta, batzuetan, erraiekin. Ale txikienek haragi finagoa eta delikatuagoa dute, eta frijituta prestatzen dira. Garbia eta bururik gabea, eskabetxean eta marinel gisatuen oinarri gisa dasta daiteke. Kontserbako sardinak ogitartekoan jan daitezke, entsaladen, tortillen eta abarren osagai gisa. Sardina gaziak, berriz, zapore handikoak direnez, oliba-olioarekin batera jaten dira, leuntzeko.